8 Mei… Maar… hoe komt die kat in godsnaam in Den Haag terecht!? Dan begint ze te vertellen hoe ze de kat gevangen hebben… met een net want hij zat nogal diep ergens weggekropen. Ook dat de kat er zo toegetakeld uitzag dat ze er meteen mee naar de dierenarts zijn gegaan. Ze vroeg of de kat wel in orde was voor hij weg was want de dierenarts had oude wonden geconstateerd. Nee hoor, hij mankeerde niets, weet u wel zeker dat het mijn kat is? Natuurlijk wist ze dat zeker, hij heeft immers een chip. Op dat moment hoor ik het witte monster blèren en ik schiet in de lach… yep, dat is hem! Het had trouwens nog wel wat moeite gekost om me te vinden want de gegevens die het asiel in Rotterdam van me hebben zijn sterk verouderd. Telefoonnummers en email heb ik allang niet meer. Uiteindelijk hebben ze mijn huidige telefoonnummer gekregen van Amivedi. Afijn… het vermoeden is dat hij onder een motorkap van een auto is gekropen en op die manier mee naar Den Haag is gereden. Wat een doodsangsten moet dat beest uitgestaan hebben! Nog een geluk trouwens dat het niet Groningen of Maastricht was. :s Verder blijft het speculeren wat er precies gebeurd is… is hij zelf uit de auto gekropen? Is hij eruit gezet? Waar heeft hij gezeten voor iemand hem ontdekte… we zullen het nooit weten 
Ik spreek af dat ik, zodra ik mijn werk af heb, meteen mijn kat kom ophalen. Snel mijn zus gebeld voor vervoer en een kattenmand en tegen zessen togen we richting Den Haag. Dat valt nog niet mee met een gare tomtom, op een gegeven moment kwamen we volgens de pijltjes op het scherm onszelf tegen 
Dan zijn we er… toevallig komen twee dames van de dadh naar buiten lopen en ik zeg dat ik een wit monster kom ophalen. Meteen protesten want het is geen monster, hij is zooo lief… ze brengen ons naar de kat en ik schrik me rot als ik hem zie. Grote kale plekken, wonden en vooral vies… héél erg vies. Wel geruststellend om te zien dat hij verder doet als altijd en de blik in zijn ogen zijn niet die van een kat in stress. Zodra de kooi opengaat krijgt iedereen koppies en daarna springt hij uit de kooi en gaat op zijn gemak de ruimte verkennen. Dan moet er nog een foto gemaakt worden van de hereniging maar San heeft er de pest aan om opgepakt te worden dus dat mislukt faliekant. Dan naar huis… gelukkig is het niet ver van Den Haag naar Berkel want de kat in een mand is uiterste stress voor hem. En dan… het moment dat ik de mand op tafel zet en open maak… als je die uitdrukking zag toen hij die mand uitkwam! Verrassing, blijdschap en verbazing wisselden elkaar af als de kleuren van een kameleon toen hij zijn eigen vertrouwde omgeving weer zag. Ik ben weer thuis!
En zo, na drie keer asiel, het saboteren van een nieuwe tv, het molesteren van overgrootmoeders pottenrek, het onklaar maken van diverse schemerlampen en nu dus weer een ongeplande autorit begint het witte monster aan zijn zoveelste leven. What’s next…
Toegetakeld
written by Aad
7 Mei… een huis is toch wel erg leeg zonder kat. Ondanks het -beetje- optimisme van gisteren begin ik al voorzichtig te denken aan een nieuwe kat. Of misschien zelfs een hond! Als die naar buiten gaat ben je er tenminste bij. Dat laatste idee laat ik toch snel weer varen… honden zijn op zich wel leuk maar vragen nogal wat aandacht. Het -quasi- onafhankelijke karakter van de kat past meer bij mijn eigen karakter dan het aanhankelijke van een hond
Maar goed, de dag dobbert langzaam richting avond en er is niet veel meer wat ik kan doen. Ik besluit wel om vanavond alsnog posters te gaan ophangen. Had ik trouwens al verteld dat ik naar de dierencentrale had gebeld? Rare instelling is dat. Geef je het signalement van je kat op en vervolgens doen ze er niets mee. Advies van de dame die ik aan de lijn had… blijven zoeken en roepen… terwijl ik toch net 10 seconden eerder had gezegd dat ie doof is. O, in dat geval vooral goed luisteren… ik slik een snerende opmerking in en bedank haar vriendelijk.
Dan… om half vijf… bijna klaar met werken, gaat mijn telefoon… een dame (sorry, maar ik ben heel slecht in het onthouden van namen) van Dierenambulance Den Haag, of ik een witte kat kwijt ben… ze stelt nog wat vragen maar ik bespeur aarzeling en ik dacht… die gaat me zo vertellen dat ze hem ergens dood langs de weg gevonden hebben. Op dat moment besef ik niet eens dat Den Haag wel erg ver weg is voor mijn kat om doodgereden te worden. Dan begint ze te vertellen dat mensen hadden gebeld dat er een toegetakelde kat zat weggekropen in hun tuin (Ha! Hij leeft nog!)
wordt vervolgd
written by Aad
6 Mei… Ik ben al vroeg wakker en in no-time ben ik aangekleed en sta beneden. Maar helaas, geen kat. Net als gisteren gaan er allerlei scripts van wat er met hem gebeurd kan zijn door mijn hoofd. Heeft geen enkele zin natuurlijk maar probeer het maar eens te stoppen. Vergiftigd en weggekropen in dichte bosjes… doodgebeten door een hond en uit schaamte door baasje in een kliko gegooid etc.
Ja, wat kan je dan nog doen. Kat heeft een chip en is opgegeven bij Amivedi dus mocht hij gevonden worden, ze weten waar hij woont. Ook heb ik de dierencentrale gebeld en kat als vermist opgegeven. Achteraf nogal een vaag gebeuren want San is nooit op de lijst gezet. Posters ophangen zie ik niet zitten. Misschien is het Aad-logica maar mijn gedachte was… als hij in de buurt is, is hij ook niet weg. Wel heb ik mijn collega die hier de post doet in de buurt gebeld, of ze uit wil kijken naar mijn kat. Verder gebeurt er niet veel vandaag. Wel krijg ik ‘s middags ineens sterk het gevoel dat het allemaal goed gaat komen. Mijn gevoel heeft best vaak gelijk dus we zullen dat maar serieus nemen. Wat moet je anders
Iets optimistischer dan gisteravond ga ik naar bed en nog voor mijn oor het kussen raakt val ik in slaap…
waar zit je toch man!
wordt vervolgd
written by Aad
5 Mei… San de kat is er altijd als ik uit bed kom, al zes jaar en vijf maanden. Iedere morgen weer is het een feestelijke begroeting tussen mens en dier. Het valt dan ook meteen op dat hij er niet is als ik beneden kom. Hij zit niet op de rugleuning van de bank, hij ligt niet op zijn stoel en hij ligt ook niet in zijn wegkruipdoos. Een blik naar buiten leert dat hij zich ook niet laaft in het ochtendzonnetje, bovenop de kliko. Licht verontrust begin ik dan maar zonder koppies aan een nieuwe dag. Om 11 uur moet ik naar een brunch van een jarige tante en nog altijd is hij er niet. Mezelf wijsmakend dat hij niet in zeven sloten tegelijk loopt, ga ik weg. Maar ook als ik terugkom is hij er niet. Bak met brokjes is onaangeroerd dus ook niet even thuis geweest en weer weg. Noop, hij is weg en blijft weg. Rondje door de buurt levert niks op, hij ligt nergens en hij drijft nergens. Dat hij ergens in een schuurtje opgesloten zit geloof ik niet… waar er menselijke activiteit is zal je mijn kat niet vinden, daar is hij veel te schuw voor. Beetje verdrietig en met een leeg gevoel ga ik naar bed. Maar toch… optimistisch blijven, Aad… morgenochtend is hij vast weer terug!
wordt vervolgd
written by Aad
Dit comment kwam ik tegen ergens op Youtube… het spreekt me wel aan dus ik dacht… kom, laat ik het op mijn log plaatsen.
Its all rather good, its rather like living with a mind that can find the truth in the beauty of trees and realize the logic of less freedom with more responsibility, a mind that can see through all the mainstream status quo political, musical, business, religious nonsense and catch a glimpse of how things should be and will be.
God bless the silent revolution, can you hear it coming?
written by Aad
Vreemd toch dat iemand die je jarenlang niet mag in een ander daglicht komt te staan als hij je vertelt dat hij kanker heeft… haat, hekel en ergernis verdwijnen als sneeuw voor de zon. Misschien een goed plan om mensen meteen in een ander licht te zetten als de eerste indruk niet ok is… scheelt een hoop ergernis en maakt het leven een stuk makkelijker.
written by Aad
Ik was dus gestopt met bloggen, voorgoed… maar ja, er zijn soms toch dingen die ik kwijt wil en vandaar dus Sporadies… gewoon af en toe een logje en verder geen gedonder meer met arenden en dergelijke. Mijn ogen zijn niet meer wat ze geweest zijn en bovendien heb ik hoogtevrees
written by Aad
